Dijkleven,

Tussen ons huis en de rivier met haar uiterwaarden ligt de dijk. Ons huis is een dijkhuis. En de dijk beschermd de bewoners tegen het wassende water. Maar een dijk is meer dan bescherming alleen. Het is een wereld op zich. Met uiterwaarden die we met hoge laarzen bewandelen door bagger en schapenpoep en grienden om doorheen te banjeren, spiedend naar reeën, fazanten en een veelvoud aan vogels. En hoe mooi is het om urenlang dromend, zittend aan de rivier met het decor van voorbijgaande schepen, soms groot en modern, maar ook nostalgisch met het oude “pokke pokke pok” 3 cilinder Kromhout motor muziek. Hier zijn nog de beoefenaars van oeroude beroepen zoals Jagers, griendwerkers, rietdekkers en boeren. Afwisselend met de seizoenen is er het hoge gras, riet, berenklauw, veldbloemen en wilgen, al of niet geknot. Alles doorkruist door wandelaars, fietsers en ’s winters door schaatsende kinderen op het ondergelopen land.

Het lijkt een oud boek over een vergane wereld, maar het bestaat nog echt.

dijkleven-fp

En das waar wij leven: aan d’n dijk.

fp-dijkleven

Natuurlijk hoort daar een ‘dijkhond’ bij. Ieder zijn smaak, maar na meerdere fantastische grote honden maakten wij kennis met Heidi, de ruwharige teckel van Piet, een bevriende jager. Toen Heidi pups kreeg, waren wij een van de gelukkigen.

Nog voor het nest er was kwam Lotje, een dwergteckeltje, zomaar uit het niets. Vanwege omstandigheden moest dit oude dametje een ander plekje vinden. Zo werd Lotje ons Lot; geweldig.

Toen Yentl was geboren en bij ons kwam wonen, kwam naast ons Dijkleven ook het Teckelgeluk.

En zoals we aan d’n dijk zeggen:

“zeg nou zelluff dat gun je toch iedereen”